همیشه وقتی حرف از حقوق به میون میاد همه به این فکر می کنیم که اگه حقی پایمال بشه دادگاهی برای بازخواست وجود داره...ولی دنیای حیوونا انگاری بحثش جداست، اینجا فقط یه دادگاه داره که اونم قاضیش خداست.

ما آدما هم که تا نبینیم باورمون نمیشه، یه قاضی هست که دیده نمیشه و حقوقی که هر روز نادیده گرفته میشه!

موضوع خیلی ساده به نظر میاد، موجوداتی هستن که حرف نمی زنن و توانایی اعتراض ندارن و موجوداتی هم هستن که حرف می زنن و فقط حرف می زنن!

اینجا فرق آدما و حیوونا مشخص میشه... اونی که تموم دنیاش شده قفس تنگ باغ وحش، اونی که زجر می کشه و مریض میشه تا جونش بشه دارویی برای زنده بودن من، اونی که چشمش می سوزه و کسی صداشو نمی شنوه تا یه شامپو بسازن که چشم فرزند منو نسوزونه، اونی که پرواز کردن براش مثل راه رفتن ما آدما یه لذت و یه حق طبیعیه، اونی که خیلی زود باید چاق بشه تا بشه وعده ای از غذای من و.....

همه حق دارن و همیشه میگن حق گرفتنیه، حالا که حیوونا زیر فشار ظلم نمی تونن حقشونو بگیرن، یکی باید به دادشون برسه ، یکی بشه زبونشون ، یکی یه دادگاه بسازه ، یکی یه قاضی بیاره ، تا حق برسه به دستشون!

 و چه جایی بهتر از قلب ما آدما برای برپایی دادگاه دادخواهی حیوونا.... فکر کن چقدر دادگاه میشه ساخت!

 

 

قبلا" نوشت:

انسانیت را رعایت کنیم!